Πρώτον: Γιατί η πίστη μας είναι φως. Ο Χριστός είπε:
«Εγώ ειμί το φως του κόσμου». Το φως της κανδήλας μας θυμίζει το φως,
με το οποίο ο Χριστός καταυγάζει τις ψυχές μας.
Δεύτερον: Για να
μας θυμίζει, ότι και η ζωή μας πρέπει να είναι φωτεινή σαν των αγίων,
δηλαδή των ανθρώπων, που ο Απόστολος Παύλος τους ονομάζει «τέκνα φωτός».
Τρίτον:
Για να είναι έλεγχος στα σκοτεινά μας έργα και στις κακές μας
ενθυμήσεις και επιθυμίες. Και έτσι να τα επαναφέρει όλα στο δρόμο του
φωτός του αγίου Ευαγγελίου. Για να λάμψει «το φως ημών έμπροσθεν των
ανθρώπων, όπως είδωσιν ημών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα ημών
τον εν τοις ουρανοίς».
Τέταρτον: Είναι μια μικρή δική μας θυσία,
σημείο και δείγμα της ευγνωμοσύνης και της αγάπης, που οφείλουμε στο
Θεό για τη μεγάλη θυσία που έκαμε για μας. Με αυτήν και με την προσευχή
μας, τον ευχαριστούμε για τη ζωή, για τη σωτηρία και για όλα όσα μας
χαρίζει η θεϊκή και άπειρη αγάπη του.
Πέμπτον: Για να είναι
φόβητρο στις δυνάμεις του σκότους, που μας επιτίθενται με ιδιαίτερη
πονηρία πριν και κατά την ώρα της προσευχής και θέλουν να απομακρύνουν
τη σκέψη μας από το Θεό. Οι δαίμονες αγαπούν το σκοτάδι και τρέμουν το
φως: Και του Χριστού κι εκείνων που αγαπούν τον Χριστό.
Έκτον:
Για να μας παρακινεί σε αυτοθυσία. Όπως δηλαδή με το λάδι καίγεται στο
καντήλι το φυτίλι, έτσι και το δικό μας θέλημα να καίγεται με τη φλόγα
της αγάπης για τον Χριστό και να υποτάσσεται πάντοτε στο θέλημα του
Θεού.
Έβδομον: Για να μάθωμε ότι: Όπως δεν ανάβει το καντήλι
χωρίς τα δικά μας χέρια, έτσι και το εσωτερικό καντήλι της καρδιάς μας
δεν ανάβει χωρίς τα χέρια του Θεού. Οι κόποι των αρετών μας είναι η
καύσιμη ύλη (το φυτίλι και το λάδι), που για να ανάψουν και να φωτίσουν
χρειάζονται το «πυρ» του Αγίου Πνεύματος.
1)·
Κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος, που να μην έχει ανάγκη ένα χαμόγελο.
Και κανείς δεν είναι τόσο φτωχός, που να μην μπορεί να το δώσει.
2)·Η
ζωή είναι ένας καθρέφτης: μας κοιτάζει όπως τον κοιτάζουμε. Αν τον
δούμε με χαμόγελο και καλοσύνη θα μας χαμογελάσει κι εκείνος καλοσυνάτα.
3)·Η ευτυχία είναι μια σκάλα που δεν μπορείς να την σηκώσεις με τα χέρια στις τσέπες
4)·Νιώθεις καλύτερα μια ευτυχία όταν για να την χαρείς πληρώνεις ακριβά.
5)·Ευτυχία είναι το μόνο πράγμα που πολλαπλασιάζετε όταν διαιρείται.
6)·Μάθε να γελάς με τα βάσανά σου και δεν θα λείψουν ποτέ οι αφορμές.
7)·Η
πιο χαμένη απ' όλες τις μέρες μας, είναι εκείνη που δεν γελάσαμε από
προσωπική μας ευχαρίστηση, ή δεν καταφέραμε να χαμογελάσουμε σ' έναν
άνθρωπο.
8)·Δείξε εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και δεν θα σε γελάσουν. Αντιμετώπισέ τους με μεγαλοσύνη και θα φανούν οι ίδιοι μεγάλοι.
9)·Δεν χρειάζεται να είσαι μεγάλος άνθρωπος. Φτάνει και περισσεύει να είσαι μόνο άνθρωπος.
10)·Ο
κάθε άνθρωπος ενώ δεν έχει καμία εξουσία στο γεγονός της υπάρξεώς του,
έχει απόλυτη εξουσία στο νόημα που θα δώσει στην ύπαρξή του.
11)·Υπάρχουν άνθρωποι που σ' όλη τους την ζωή δεν κάνουν τίποτα γι' αυτό δεν κάνουν και λάθη. Αλλά όλη η ζωή τους είναι ένα λάθος
12)·Τον άνθρωπο πρέπει να τον γνωρίσεις για να τον αγαπήσεις. Τον Θεό πρέπει να τον αγαπήσεις για να Τον γνωρίσεις
13)·Η επιτυχία εξαπατά περισσότερους ανθρώπους απ' ότι η αποτυχία.
14)·Να
είσαι ευχαριστημένος από τη ζωή αφού σου δίνει την ευκαιρία ν' αγαπάς,
να δουλεύεις, να παίζεις και να κοιτάζεις τ' αστέρια στον ουρανό.
15)·Έχασες τα πλούτη σου; Δεν έχασες τίποτα. Έχασες την υγεία σου; Έχασες κάτι.
16)·Η ζωή μοιάζει με το κρεμμύδι. Όσο το ξεφλουδίζει κάποιος τόσο περισσότερο δακρύζει.
17)·Κοίταζε πίσω σου με ευχαριστία, γύρω σου με πίστη, εμπρός σου με ελπίδα.
18)·Γεννηθήκαμε
από θαύμα, ζούμε μέσα στο θαύμα, η ύπαρξή μας είναι ένα μεγάλο,
πολύπλευρο θαύμα και το μόνο που δεν πιστεύουμε είναι το θαύμα.
19)·Στα ουσιώδη ενότητα, στα επουσιώδη ελευθερία και σε όλα αγάπη.
20)·Το καθήκον μας βοηθάει να κάνουμε πράγματα σωστά, η αγάπη μας εμπνέει να τα κάνουμε ωραία.
21)·Μεγάλη είναι η χαρά, όταν υπάρχει διάθεση αυτοθυσίας
22)·"Η
ζωή μοιάζει με βιβλίο, που οι επιπόλαιοι και οι τεμπέληδες το
φυλλομετρούν αδιάφορα, ενώ οι φρόνιμοι το διαβάζουν με προσοχή γιατί
ξέρουν ότι μια μονάχα φορά επιτρέπεται να το διαβάσουν."
23)·Δεν θα μάθεις τίποτα για το σήμερα, αν δεν θέλεις να δεις το χθες.
24)·Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα πολλά, αλλά είναι αυτός που ζει και αρκείται με τα λίγα !!!
25)·Μπορούμε
να φανούμε χρησιμότεροι στην κοινωνία διορθώνοντας τα δικά μας λάθη,
παρά προσπαθώντας να διορθώσουμε τα λάθη των άλλων.
Ζούσε στους πρώτους αιώνας ένας μοναχός, ό οποίος όσες φορές τον ερωτούσε ό Ηγούμενος του «Πώς πηγαίνει; στην υγεία σου, αδελφέ;».
Αυτός πάντοτε παραπονιόταν ότι ήταν κατάκοπος από την πολλή εργασία. Ακούγοντας καθημερινώς ό Ηγούμενος το ίδιο παράπονο ερώτησε κάποια ημέρα τον Μοναχό: «Τι είδους εργασία κάμνεις και κοπιάζεις τόσον πολύ, αδελφέ;»
Και ό Μοναχός απάντησε: Άγιε Ηγούμενε έχω τόσες εργασίες κάθε ημέρα και νύκτα, ώστε οί δυνάμεις μου δεν θα έφθαναν γι' αυτές, εάν ό Θεός δεν με βοηθούσε:
Πρώτον, έχω δύο γεράκια, τα οποία προσπαθώ να κρατώ δέσμια και να τα εξημερώνω. Δεύτερον, έχω δύο λαγούς, τους οποίους φυλάγω για να μη φύγουν. Τρίτον, έχω δύο βόδια, τα οποία επιβλέπω για να εργάζονται. Τέταρτον, έχω ένα λύκο τον οποίον προσέχω δια να μη βλάψει κανένα. Πέμπτον, έχω ένα λιοντάρι, το οποίο προσπαθώ να κατανικήσω, και Έκτον, έχω ένα ασθενή, τον οποίον πρέπει πάντοτε να τον περιποιούμαι.
Ό Ηγούμενος αφού άκουσε αυτά γέλασε λίγο και είπε στον Μοναχό: Αυτά. παιδί μου, δεν γίνονται, διότι είναι αδύνατον να εκτελεί κανείς τόσες εργασίες.
Και όμως, σεβαστέ μου πάτερ, απάντησε ό Μοναχός, σου είπα την αλήθεια.
Και ό Ηγούμενος, ό οποίος νόμιζε μέχρι ένα βαθμό επιπόλαια και χωρίς περιεχόμενο τα λόγια του Μοναχού, είπε: Εξήγησέ μου, παιδί μου, την παραβολή.
Και ό Μοναχός απάντησε:
Πρώτον, τα δύο γεράκια, Πάτερ μου, είναι τα δύο μάτια μου, τα οποία πετούν, πηγαίνουν από δω και άπ' εκεί και πρέπει να φροντίζω για να μη δουν κάτι, το οποίο θα μπορούσε να με προτρέψει σε κάποια αμαρτία, πράγμα δυστυχώς πού έπαθε ό προφήτης και βασιλιάς Δαβίδ, βλέποντας την γυναίκα του Ούριου, την Βηρσαβεέ.
Δεύτερον, οι δύο λαγοί, είναι τα πόδια μου, τα οποία πρέπει να εμποδίζω από το να τρέχουν στις ηδονές και τον δρόμο της αμαρτίας διότι εις το βάπτισμά μου, όταν ό ιερεύς έχριε αυτά είπε: «Του πορεύεσθε τα διαβήματά Σου» δηλαδή του Ιησού Χριστού. Φαντάζεσαι λοιπόν, Πάτερ μου, πόσους κόπους χρειάζεται αυτό;
Τρίτον, τα δύο βόδια είναι τα χέρια μου, τα οποία επιβλέπω με μεγάλη προσοχή για να εργάζονται. Να εργάζονται όμως το αγαθόν ως τα χέρια του Κυρίου, πού πάλι στο βάπτισμά μου γι' αυτά ό ιερεύς είπε' «Αί χείρες σου εποίησάν με και έπλασάν με».
Τέταρτον, ό λύκος είναι ή γλώσσα μου, ή οποία πάντοτε έχει ανάγκη από χαλινάρι, για να μη δαγκάσει κανένα αδελφόν μου, με την κατηγορία, πού είναι παρών ή απών και πεθάνει. Και αντιλαμβάνεσαι, πάτερ μου, όταν το Άγιο Πνεύμα δια του Αδελφόθεου Ιακώβου για την γλώσσα λέγει: «Ει τις εν λόγω ου πταιει, ούτος τέλειος ανήρ», και πάλιν' «Ή γλώσσα πυρ, ό κόσμος της αδικίας, ούτως ή γλώσσα καθίσταται εν τοις μέλεσιν ημών ή σπιλούσα (μολύνουσα) όλον το σώμα...», και πάλιν: «Την γλώσσαν ουδείς δύναται ανθρώπων δαμάσαι ακατάσχετον κακόν, μεστή ιού θανατηφόρου. Εν αυτή ευλογούμεν τον Θεόν και πατέρα, και εν αυτή καταρώμεθα τους ανθρώπους τους καθ' όμοίωσιν Θεού γεγονότος...» (Ίακ. γ' 2, 6 και 8). Τι πρέπει να κάμνω εγώ με αυτό το θηρίο, τον λύκο πού έχω στο στόμα μου; Άλλα και ακόμη, πώς εγώ, πάτερ μου, να επιτύχω αυτό πού λέγει ό άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος για την γλώσσα, για να μη λέγει περισσότερα ή λιγότερα, αλλά όλα με το ζύγισμα να λέγω, για να είμαι δίκαιος χωρίς κόπου μεγάλου; Δεν λέγει ό Άγιος ότι: ζυγαριά να εχομεν την γλώσσα μας ώστε με μεγάλη προσοχή να ζυγίζομε τα λόγια μας και να μη λέμε περισσότερα ούτε λιγότερα αλλά τα σωστά με ακρίβεια. Διότι, εάν ζυγίζομε με ακρίβεια και μεγάλη προσοχή τον χρυσό και άλλα πράγματα, πρέπει, με μεγαλύτερη προσοχή και ακρίβεια, να προσέχομε τα λόγια μας. Και ακόμη, πάτερ μου, πώς να μη παλέψω με τον λύκο αυτόν, την γλώσσα μου, πού διαβάζω τον Αββά Σισώη και λέγει' «Αδελφέ, έχω τριάντα χρόνια όπου δεν κάμνω πλέον δέησιν εις τον Θεόν περί αμαρτίας, αλλά αυτό μόνον λέγω εις την προσευχήν μου Κύριε Ιησού Χριστέ σκέπασαν με από της γλώσσης μου, διότι τόσους χρόνους έχω ασκητεύοντας και πάλιν σκοντάπτω με την γλώσσαν και αμαρτάνω».
Πέμπτον, ό λέων, πάτερ μου, είναι ή καρδιά μου, κατά της οποίας διεξάγω νύκτα και ημέρα πεισματώδη αγώνα και δυστυχώς με έλκει με μεγάλη βία σε όλα όσα βλάπτουν και καταστρέφουν την ψυχήν μου. Βλέπεις, πάτερ μου, «ότι έγκειται ή διάνοια του ανθρώπου επιμελώς επί τα πονηρά εκ νεότητος αυτού» (Γεν. η' 21), και ακόμη, ότι ή καρδία μου είναι ακάθαρτος ως είπεν ό Κύριος μου' «Εκ γαρ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι» (Ματθ. ιέ' 19)' και ότι πράγματι έτσι είναι και πρέπει να κουρασθώ να την καθαρίσω, μου το επιβεβαίωσε ό Προφήτης Δαβίδ πού λέγει εις τον Κύριον: «Καρδίαν καθαράν κτίσον εν έμοί ό Θεός, και πνεύμα ευθές έγκαινισον εν τοις έγκατοις μου» (Ψαλμ. 50, 12),
και Έκτον, πάτερ μου, ό ασθενής, είναι το σώμα μου, το οποίον ποτέ δεν ευρίσκεται στην ίδια κατάσταση. Άλλοτε θέλει τροφή και άλλοτε νηστεία. Άλλοτε ανάπαυση και άλλοτε τυραννία. Άλλοτε περίθαλψη και άλλοτε όχι, και για τον λόγον αυτόν είμαι αναγκασμένος να έχω την προσοχή μου διαρκώς γυρισμένη προς αυτό, για να το περιποιούμαι όσο είναι δίκαιο, επειδή χρειάζεται και αυτό όπως το τσούφλι για το αυγό.
Αφού άκουσε αυτά ό Ηγούμενος από τον σοφό του Μοναχό, τον συγχάρηκε και είπε: «Εάν όλοι κάναμε όπως εσύ τέκνον μου, δηλαδή να εργαζόμαστε δια να συγκρατήσομε τα πάθη μας και ενημερώσομε τον κακόν - εαυτό μας, ή γη θα γινόταν ουρανός και ‘όλοι θα είμασταν ευτυχισμένοι και ειρηνικοί».
Δυστυχώς, αγαπητοί, εμείς δεν εργαζόμαστε για τον εαυτό μας, και ή κοινωνία μας κατάντησε ζούγκλα, καιτοι στην Κυριακή προσευχή ό Κύριος μας προτρέπει να λέμε: «Έλθέτω ή βασιλεία σου..., ως εν ουρανώ και επί - της γης».
Άλλα που χρόνος για την ψυχή μας, την αρετή, την πίστη, τον Χριστό, την σωτηρία της ψυχής μας.
Βλέπετε τον κόσμον και τα του κόσμου ανόητα και αμαρτωλά τα έχουμε περισπούδαστα, μόδα, καφενείο, χαρτί, γήπεδο, ταβέρνα, διαφθορά, χορός και γενικά ότι έχει σχέση με την σάρκα. Γι' αυτό και φθάσαμε τόσο χαμηλά και ζούμε σαν να μην γνωρίσαμε Χριστόν και είμεθα άξιοι της τύχης μας.
Αυτό τιμωρούμεθα από τις επιλογές και τις αμαρτίες μας. Είθε να θελήσουμε να δεχθούμε τον θείο φωτισμό, εργαστούμε, για την κάθαρση των αισθήσεων : από τα πάθη, και την απόκτηση των αρετών του Ευαγγελίου για να έχομε ελπίδα σωτηρίας, με τις πρεσβείες της Παναγίας και όλων των Αγίων.
1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.
2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.
3. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα - και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του.
4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.
5. Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους. Η δεύτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα από τον Θεό.
6. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση - αυτό δηλαδή που δίνει σ’ εκείνον χαρά και όχι κατ’ ανάγκη στους άλλους.
7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.
8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις από τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις ότι δεν αξίζεις ό,τι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και όχι αντίστροφα.
9. Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.
10. Ό,τι κάνουμε στο παρόν επηρεάζει το μέλλον ως συνέπεια και το παρελθόν ως λύτρωση.
Σήμερα 30 Αύγουστου.Ημέρα που γιορτάζουμε τον Άγιο Αλέξανδρο και ημέρα που γιορτάζουν όλοι οι Αλέξανδροι και οι Αλεξάνδρες.
Εύχομαι να μοιάσουμε στην ευσέβεια και στην αρετή που διακρινόταν τόσο ο Άγιος.
Χρόνια Πολλά & Ευλογημένα!!!
Βίος Αγίου Αλεξάνδρου: Ο Άγιος Αλέξανδρος διακρινόταν για τη μεγάλη του ευσέβεια και την αρετή
του. Στην Α' Οικουμενική Σύνοδο, ο τότε Πατριάρχης τον εξέλεξε
αντιπρόσωπό του. Και όταν στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε ο Άρειος, ο
Αλέξανδρος, αν και γέροντας 70 χρονών, δέχθηκε να περιοδεύσει στη
Θράκη, Μακεδονία, Θεσσαλία και στην υπόλοιπη Ελλάδα, για να διδάξει και
να γνωστοποιήσει τα ορθά δόγματα των αποφάσεων της Συνόδου της Νικαίας.
Αλλά ενώ βρισκόταν στην περιοδεία αυτή, ο πατριάρχης Μητροφάνης
απεβίωσε. Όρισε όμως διάδοχό του τον Αλέξανδρο, διότι, παρά το γήρας
του, είχε τα κατάλληλα εφόδια για τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της
πρωτεύουσας. Πράγματι, σαν Πατριάρχης ο Αλέξανδρος ανταποκρίθηκε σωστά
στις δύσκολες περιστάσεις των καιρών.
Χαρίζουν δροσιά και δεν μεταδίδουν τη φωτιά πολύ γρήγορα
Πλατύφυλλα είδη δέντρων και θάμνων, βελανιδιές, ακακίες, κουμαριές, πικροδάφνες θα μπορούσαν να φυτευτούν στις λεγόμενες ζώνες μείξης δάσους πόλεων και οικισμών.
Τα δέντρα αυτά δεν μεταδίδουν τη φωτιά σε μεγάλη απόσταση, όπως συμβαίνει με τα κουκουνάρια των πεύκων. Και μπορούν να δημιουργήσουν ένα είδος αντιπυρικής ζώνης, ένα «πράσινο φράγμα», προκειμένου να μην επεκτείνεται εύκολα η πυρκαγιά στον οικιστικό ιστό ή και σε διπλανά δάση.
Πολλά από τα περίπου 213.000 καμένα στρέμματα που προκάλεσε η πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στη Βορειοανατολική Αττική ήταν στις λεγόμενες ζώνες μείξης δάσους. Δασολόγοι και επιστήμονες τονίζουν, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ότι είναι αναγκαίο πλέον να μελετηθεί και να σχεδιαστεί η φύτευση και άλλων ειδών σ΄ αυτά τα σημεία, εκτός από τα πεύκα.
Σε ό,τι αφορά πάντως τα πευκοδάση που κάηκαν για δεύτερη και τρίτη φορά- και είναι μάλλον αδύνατη η φυσική αναγέννησή τους- εκεί πρέπει να φυτευτούν και πάλι πεύκα, λένε οι ειδικοί, αφού είναι τα πιο ανθεκτικά και συμβατά με το φυσικό περιβάλλον της Αττικής.
«Στις ζώνες μείξης δάσους- οικισμών πρέπει να γίνουν άλλοι σχεδιασμοί. Να δημιουργηθούν ζώνες ασφαλείας. Υπάρχουν ιδέες και προτάσεις για φυτεύσεις άλλων ειδών που εξετάζονται στη Νότια Γαλλία και την Καταλωνία. Μπορούν δηλαδή να φυτευτούν δέντρα όπως βελανιδιές, πουρναριές. Και αυτά καίγονται όπως τα πεύκα. Δεν υπάρχουν είδη που δεν καίγονται. Ωστόσο, δεν μεταδίδουν τη φωτιά σε μεγάλη απόσταση όπως τα κουκουνάρια των πεύκων», λέει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικολογίας στον Τομέα Οικολογίας και Ταξινομικής του Τμήματος Βιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μαργαρίτα Αριανούτσου- Φαραγγιτάκη.
Περιποίηση Έως σήμερα, στην πλειονότητα των αναδασώσεων σε περιοχές όπου δάση συνορεύουν με οικισμούς, έχουν χρησιμοποιηθεί πεύκα και αγριελιές, λένε οι δασολόγοι. Ένας λόγος που δεν γίνονται αναδασώσεις με άλλα είδη φυτών είναι το οικονομικό κόστος. Ένας δεύτερος είναι ότι κάποιες λίγες προσπάθειες στο παρελθόν με πλατύφυλλα δεν είχαν επιτυχία, αφού οι αρμόδιοι είχαν αφήσει τα φυτά στην τύχη τους και δεν τα περιποιούνταν.
«Μπορούν να γίνουν φυτεύσεις στα όρια των οικισμών με πικροδάφνες, κουμαριές, βελανιδιές, λεύκες, τα οποία μπορούν να φτιάξουν ένα μικρό “πράσινο” φράγμα. Όμως, αυτές οι φυτεύσεις προϋποθέτουν περισσότερη φροντίδα. Κάποια είδη θέλουν πότισμα», λέει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων κ. Νίκος Μπόκαρης. Επίσης, για τέτοιες εξειδικευμένες φυτεύσεις «πυρανθεκτικών φυτών μπορεί να χρειαστεί η δημιουργία βαθμίδων και η μεταφορά άλλου χώματος» τονίζει ο δασολόγος κ. Νίκος Χλύκας. Αντίθετα, η λύση της αναδάσωσης με πεύκα είναι εύκολη, οικονομικότερη και γι΄ αυτόν τον λόγο συνήθως η προτιμητέα από τις αρμόδιες αρχές, υποστηρίζουν και οι δύο.
«Πιο ανθεκτικά» Όσο για το ποια είδη δέντρων πρέπει να φυτευτούν στα δάση της Βορειοανατολικής Αττικής που έχουν καεί δύο και τρεις φορές και πλέον η φυσική αναγέννηση είναι μάλλον αδύνατη, οι ειδικοί τονίζουν ότι η επιλογή του πεύκου είναι μονόδρομος. Όπως λέει η κ. Αριανούτσου, δεν θα πρέπει να αλλοιώσουμε το φυσικό περιβάλλον της Αττικής φυτεύοντας κάτι άλλο. Επιπλέον, οι μεγάλες περίοδοι ξηρασίας από τις οποίες χαρακτηρίζεται το κλίμα της Αττικής δεν ευνοούν την αναδάσωση με άλλα είδη. «Πρέπει να μπουν φυτά που θα αντέξουν στις ξηρασίες, όπως είναι το πεύκο», σημειώνει από την πλευρά του ο κ. Μπόκαρης.
ΖΩΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
«Στις ζώνες μείξης δάσους- οικισμών πρέπει να δημιουργηθούν ζώνες ασφαλείας» λένε οι ειδικοί
Η φύση έφτασε στα όριά της
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ δύσκολη θα είναι η φυσική αναγέννηση του δάσους σε τέσσερις περιοχές της Βορειοανατολικής Αττικής, αφού έχουν καεί 2 και 3 φορές συνολικά μαζί με την πρόσφατη πυρκαγιά. Πυρκαγιά στη Σταμάτα είχε σημειωθεί το ΄92 και το ΄98. Στο Πικέρμι είναι επίσης η τρίτη φορά που καίγεται το πράσινο. Φωτιά είχε ξεσπάσει και το ΄82 και το ΄98. Δασικές εκτάσεις του Αγίου Στεφάνου είχαν γίνει στάχτη και το ΄93, ενώ τμήματα της περιοχής Μαυρηνόρα στην Πεντέλη είχαν καεί το 1995 αλλά και το 1998.
Την άνοιξη θα γίνει ο απολογισμός
Η ΕΠΟΜΕΝΗ μέρα των καταστροφικών πυρκαγιών στη Βορειοανατολική Αττική θα έχει, σύμφωνα με τους ειδικούς περιβαλλοντολόγους, σοβαρές επιπτώσεις στη χλωρίδα της περιοχής. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν, ολοκληρωμένη εικόνα για τις «απώλειες» στα είδη των φυτών θα έχουν στο τέλος της επόμενης άνοιξης, «όταν πια θα έχουν ανθίσει τα φυτά και θα μπορούν να αναγνωριστούν. Κατά κανόνα όμως τα βολβώδη φυτά, όπως οι τουλίπες, δεν επηρεάζονται από τις πυρκαγιές όταν αυτές δεν συμβαίνουν κατά την περίοδο βλάστησης και της ανθοφορίας», σημειώνει η κ. Παναγιώτα Μαραγκού, συντονίστρια επιστημονικής τεκμηρίωσης της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς.
Ανάμεσα στα είδη- έχουν καταγραφεί περίπου 700 είδη και υποείδη φυτών- που συναντά κανείς στις περιοχές της ΒΑ Αττικής και κυρίως στην Πεντέλη είναι και τρία ενδημικά φυτά- κενταύρια της Αττικής, μαλκόλμια η γραική και η πεντελική σιληνή. Παράλληλα, υπάρχουν περίπου 15 είδη και υποείδηενδημικά φυτά της νότιας Ελλάδας, μεταξύ των οποίων κρόκοι, άγρια γαρίφαλα, άγριες τουλίπες αλλά και βιόλες- χαμηλά δηλαδή αγριολούλουδα και πόες, πολυετή ή ετήσια, στα οποία πρέπει να προστεθούν και 21 ορχεοειδή διαφόρων γενών (ορχιδέες).
«Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι σε μία φωτιά ζημιώνεται και πλήττεται περισσότερο η βλάστηση - η ποσότητα δηλαδή της πρασινάδας και των φυτών που καίγονται- και λιγότερο τα είδη των φυτών, αφού δεν είναι απαραίτητο ότι με μία πυρκαγιά θα εξαφανιστεί κάποιο είδος φυτού», λέει ο δασολόγος κ.
Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά. Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά. Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαΐ και πάλι περνούν καλά. Αρχίζουν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι. Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης την πηγαίνει η σπίτι της, μια σκέψη περνά από το μυαλό της και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά: - Έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες; Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο! Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι! Η Ελένη σκέφτεται: ‘Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό; Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας; Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει; Ή δεν είναι σίγουρος;’ Ο Γιάννης σκέφτεται: ‘Πω-πω! Έξι μήνες!’ Και η Ελένη σκέφτεται: ‘Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης. Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο. Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς… Αλήθεια, που πηγαίνουμε; Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο; Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά; Με παιδιά; Μια ολόκληρη ζωή μαζί; Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης; Τι ξέρω πραγματικά γι αυτόν τον άνθρωπο;’ Ο Γιάννης σκέφτεται: ‘Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν…. χμμμ… Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε… Τότε που μόλις είχα πάρει το αυτοκίνητο από σέρβις… Που σημαίνει… Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα. Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών!’ Η Ελένη σκέφτεται: ‘Γιατί δε μιλάει? Είναι ταραγμένος! Φαίνεται στο πρόσωπό του. Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε; Μήπως τα βλέπω όλα λάθος; Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας; Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις; Να δεις που αυτό είναι! Γι αυτό δεν λέει τίποτε. Φοβάται ότι θα τον απορρίψω.’ Εντωμεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται: ‘Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξουν το σασμάν! Όχι σαν την άλλη φορά… Δήθεν το κρύο και μαλακίες! Τι κρύο; Με 25 βαθμούς; Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα!’ Η Ελένη σκέφτεται: ‘Έχει θυμώσει! Και δεν τον κατηγορώ. Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη… Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δε φταίω που νιώθω έτσι… Απλά δεν είμαι σίγουρη…’ Ο Γιάννης συνεχίζει: ‘Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός! Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω!’ Και η Ελένη: ‘Ίσως είμαι τελειομανής… Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο, τη στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει και νοιάζεται για μένα και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του? Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια! Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα..’ Ο Γιάννης: ‘Εγγύηση! Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν!’ - Αγάπη μου, λέει η Ελένη - Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης - Σε παρακαλώ… Μην βασανίζεις τον εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα. ‘Ίσως δεν θα έπρεπε… Νιώθω τόσο…’ (και την παίρνουν τα κλάματα…) - Μα τι έπαθες; - Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο! - Δεν υπάρχει άλογο; - Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι; - Όχι βέβαια! - Να μωρέ! Απλά… ξέρεις… χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο… (Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι ‘ασφαλές’ να πει) Και τελικά λέει: ‘…ΟΚ!’ Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει: ‘Αγάπη μου… Πραγματικά νιώθεις έτσι?’ - Πώς έτσι; - Έτσι, σχετικά με τον χρόνο. - Μα ναι, φυσικά! Η Ελένη γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια, προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει, ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο. Στο τέλος λέει: - Σε ευχαριστώ αγάπη μου! - Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά. Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι, αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαίει μέχρι το πρωί. Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα, βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει. Μια μικρή φωνούλα όμως μέσα του λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι, οπότε και σταματά την προσπάθεια. Την άλλη μέρα, η Ελένη βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν την υπόθεση περίπου για έξι ώρες. Με αφάνταστη ακρίβεια, θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες. Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται. Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης, καθώς την άλλη μέρα παίζει μπιλιάρδο με τον κολλητό του, μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο, θα σταματήσει και θα του πει: - Να σε ρωτήσω κάτι ρε μεγάλε; Είχε ποτέ η Ελένη άλογο;
Καλημέρα!!!Σήμερα παραμονή της Παναγίας...Σήμερα το βράδυ στο χωριό μου θα γίνει η λειτανία της εικόνας της Παναγίας μας.
Κάθε χρόνο ήμουν εκεί...και έπειτα το γιορτάζαμε με ζωντανή ορχήστρα Κερκυραϊκή και χορεύαμε όλοι μαζί...
Μπορεί να μην είμαι εκεί αλλά η ψυχή μου εκεί θα ’ναι...είμαι σίγουρη γι’αυτό!
Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα στους εορτάζοντες...στην μανούλα μου,στην βαπτιστήρα μου και σ’όλους!
Εορτάζει Αυτή η Οποία έγινε η σκάλα και κατέβηκε το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος, ο Κύριός μας Ιησούς από άκραν φιλανθρωπίαν για την σωτηρίαν του ανθρώπου, «Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι’ ης κατέβη ο Θεός» (Χαιρετισμοί ΑΣτάσις).
Εορτάζει Αυτή η Οποία είναι η γέφυρα για να μεταφέρει, όσους αγωνίζονται τον καλόν αγώνα, τον πνευματικόν αγώνα, τον εν μετανοία και εξομολογήσει αγώνα, στον Ουρανόν, πλησίον του θρόνου της μεγαλοσύνης του Υιού της. Να τους μεταφέρει στην αγκαλιά του Θεού και Εκείνος να τους καταστήσει υιούς φωτός και συγκληρονόμουςτης Βασιλείας του, «Χαίρε γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν. (Χαιρετισμοί ΑΣτάσις).
Εορτάζει η παρηγοριά μας, η καταφυγή μας, το λιμάνι της ψυχικής γαλήνης και ηρεμίας. Εορτάζει η ελπίς των απελπισμένων και των πολεμουμένων η βοήθεια, η ταχυτάτη εις συμπαράστασιν και η ασφαλής μεσιτεία!
Οι αιώνες περνούν και μαζί τους σβήνουν πρόσωπα και πρόσωπα και κάποια απ’ αυτά με θέσεις και αξιώματα με πλούτη και δημοσιότητα, τα οποία η ανθρώπινη ιδιοτέλεια και ματαιοδοξία τα ειδωλοποίησε. Έσβησαν και αυτά, ξεχάστηκαν και λησμονήθηκαν. Είναι νόμος ακατάλυτος και διαχρονικός. Το ψάλλει η εκκλησία μας σε κάθε εξόδιον ακολουθίαν «ου παραμένει ο πλούτος ου συνοδεύει η δόξα· επελθών γαρ ο θάνατος ταύτα πάντα εξηφάνισται».
Μένει όμως ένα πρόσωπον το οποίον ούτε ο πανδαμάτωρ χρόνος, ούτε οι αρνητές της πίστεως κατόρθωσαν να το μειώσουν, πολλώ δε μάλλον να το διαγράψουν. Και αυτό το πρόσωπον είναι η Παναγία μας.
Αυτό το διαχρονικό, και παγκόσμιο, το άγιο και Πανάγιο πρόσωπο εορτάζει, ψάλλει, υμνεί και δοξολογεί κάθε ψυχή χριστιανού από περάτων της Οικουμένης. Γεμάτη η Οικουμένη και ιδιαιτέρως η πατρίδα μας από Μονές, Ιερούς Ναούς και εξωκλήσια αφιερωμένα στο Όνομά Της στη χάρη της, όπως λέγει ολοκάρδια ο λαός μας.
«Την πάνσεπτόν σου Κοίμησιν, Παναγία Παρθένε αγνή, των Αγγέλων τα πλήθη εν ουρανώ, και ανθρώπων το γένος επί της γης μακαρίζομεν˙ ότι Μήτηρ γέγονας του ποιητού των απάντων Χριστού του Θεού ...»
Σε όλους όσους δουλεύουν καλοκαιριάτικα,ενώ θα έπρεπε να παίρνουμε το πλοίο αυτή την ώρα...εύχομαι καλή δύναμη...και να κοιτάζουμε και γύρω μας,γιατί με τα δικά μου μάτια δεν έχει φύγει πολύς κόσμος...πολλά αυτοκίνητα βλέπω όταν πηγαίνω ή σχολάω από την δουλειά!Οπότε δεν είμαστε και οι μόνοι....
Το καλύτερο όμως είναι να έχουμε δουλειά γιατί δυστυχώς υπάρχει πολλή ανεργία...
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΝΤΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΟΡΙΑ, Queens - N.Y. Ένας Έλληνας μπαίνει σε μια τράπεζα της Νέας Υόρκης και ζητάει πληροφορίες για ένα δάνειο. Λέει στον υπάλληλο των δανείων ότι θέλει να ταξιδέψει στην Ελλάδα λόγω των εορτών των Χριστουγέννων για 2 εβδομάδες και χρειάζεται οπωσδήποτε να πάρει ένα δάνειο των $5.000.
Ο υπάλληλος του εξηγεί ότι η τράπεζα θα χρειαστεί ένα είδος εξασφάλισης για να του χορηγήσει το δάνειο, έτσι ο Έλληνας βγάζει από την τσέπη του και αφήνει πάνω στο γραφείο τα κλειδιά από μία ολοκαίνουρια Ferrari , που είναι παρκαρισμένη στην είσοδο της Τράπεζας. Αφού πραγματοποιείται ο έλεγχος από την Τράπεζα ότι το αυτοκίνητο είναι όντως στο όνομά του, μέσα σε 20 λεπτά εγκρίνεται το δάνειο, ο Έλληνας παίρνει τα χρήματα και φεύγει. Μόλις φεύγει, ο διευθυντής της Τράπεζας και οι υπάλληλοί του ξεκαρδίζονται στα γέλια που ο Έλληνας έβαλε υποθήκη μία Ferrari των $200.000 για να πάρει δάνειο $5000!!!!!!!!! Ένας υπάλληλος παίρνει το αυτοκίνητο και το αφήνει στο υπόγειο γκαράζ της τράπεζας. Δύο βδομάδες αργότερα, ο Έλληνας επιστρέφει, πληρώνει $5000 και τον τόκο, που ανέρχεται στα $15.41. Ο υπάλληλος του λέει: «Κύριε, είμαστε ευτυχείς που συνεργαστήκατε με την τράπεζά μας, όλα έγιναν σωστά μόνο που έχουμε μία απορία. Όσο εσείς λείπατε, ελέγξαμε στον υπολογιστή και βρήκαμε ότι είσαστε δισεκατομμυριούχος!!!!!!!!!! Το περίεργο είναι ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε το δάνειο!»
Και ο Έλληνας απαντά: Πες μου ένα άλλο σημείο στη Νέα Υόρκη που θα μπορούσε να αφήσει κανείς μια Ferrari με ασφάλεια για δύο εβδομάδες, πληρώνοντας για πάρκινγκ μόνο 15.41 $....;;;;
Ο Διευθυντής της Τράπεζας που το έλαβε το βρήκε τόσο διασκεδαστικό, που το δημοσίευσε στην εφημερίδα «New York Times».
«Αγαπητέ κύριε,
Σας ευχαριστώ που σφραγίσατε την επιταγή μου με την οποία σκόπευα να πληρώσω τον υδραυλικό τον περασμένο μήνα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, δεν πρέπει να πέρασαν ούτε 3 νανοδευτερόλεπτα μεταξύ του σφραγίσματος της επιταγής μου και της αυτόματης κατάθεσης της σύνταξής μου από το δημόσιο!
Θα πρέπει να σας ευχαριστήσω και για το πρόστιμο των 30 δολαρίων που χρεώσατε το λογαριασμό μου ως πέναλτι για την ταλαιπωρία που προκάλεσα στην Τράπεζά σας. Η ευγνωμοσύνη μου ξεχειλίζει κυρίως γιατί με κάνατε να ξανασκεφτώ τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζω τα οικονομικά μου.
Έχω προσέξει πως κάθε φορά που προσπαθώ να επικοινωνήσω μαζί σας η μόνη μου παρηγοριά είναι η απρόσωπη και ασύμφορη οντότητα που έχει γίνει η Τράπεζά σας.
Από εδώ και στο εξής, όπως ακριβώς κάνετε κι ! εσείς, θα κάνω τις συνδιαλλαγές μου μαζί σας προσωπικώς. Οι πληρωμές της υποθήκης και του δανείου μου δε θα γίνονται αυτόματα, αλλά θα φτάνουν στην Τράπεζά σας με επιταγή στο όνομα ενός υπαλλήλου, που θα ορίσετε εσείς. Να θυμάστε πως είναι αδίκημα να ανοιχτεί η αλληλογραφία που θα περιέχει την επιταγή από κάποιον άλλον και όχι από τον παραλήπτη.
Σας επισυνάπτω την αίτηση που θα πρέπει να συμπληρώσει ο υπάλληλος που θα ορίσετε. Σας ζητώ συγγνώμη για το 8σελιδο μέγεθός της, αλλά θα πρέπει να γνωρίζω γι ' αυτόν όσα γνωρίζει η Τράπεζά σας για μένα. Σημειώστε πως όλες οι πληροφορίες που αφορούν το ιατρικό ιστορικό του θα πρέπει να υπογραφούν από το αρμόδιο Υγειονομικό τμήμα, ενώ και οι πληροφορίες για τα οικονομικά του θα πρέπει να συνοδεύονται από τα κατάλληλα θεωρημένα αντίγραφα-ντοκουμέντα.
Στη συνέχεια θα πρέπει να εκδώσω ένα PIN, τον οποίο θα χρησιμοποιεί ο υπάλληλός σας στις συναλλαγές μαζί μου. Λυπάμαι, αλλά δε θα είναι μικρότερο από 28 νούμερα - τόσα είναι και τα νούμερα που πληκτρολογώ κάθε φορά που καλώ το telephone banking και πρέπει να συνδεθώ με το λογαριασμό μου. Κι επειδή, όπως λένε, η μίμηση είναι η υπέρτατη κολακεία, επιτρέψτε μου να! σας αντιγράψω. Επιτρέψτε μου επίσης να σας γνωστοποιήσω και τα ακόλουθα.
Όταν θα μου τηλεφωνείτε, θα πατάτε τα ακόλουθα κουμπιά: 1. Για να κλείσετε ραντεβού να με δείτε. 2. Για να με ρωτήσετε για μια πληρωμή που δεν έγινε. 3. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στο σαλόνι σε περίπτωση που είμαι εκεί. 4. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στην κρεβατοκάμαρα σε περίπτωση που κοιμάμαι. 5. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στην τουαλέτα σε περίπτωση που με καλεί η φύση..
6. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στο κινητό μου σε περίπτωση που λείπω από το σπίτι. 7. Για να στείλετε e-mail στον υπολογιστή μου, απαιτείται ένας μυστικός κωδικός, ο οποίος και θα σας αποσταλεί εν ευθέτω χρόνω. 8. Για να επιστρέψετε στο κύριο μενού και να ξανακούσετε τις επιλογές 1-7. 9. Για να διατυπώσετε κάποιο αίτημα ή παράπονο. Κατόπιν θα μπείτε σε αναμονή ανάλογα με την πληρότητα του αυτόματου τηλεφωνητή μου. Καθ ' όλη τη διάρκεια του τηλεφωνήματος θα παίζει χαλαρωτική μουσική. Αν, ωστόσο, χρειαστεί να περιμένετε πολύ, λυπάμαι, αλλά ακολουθώντας και πάλι το παράδειγμά σας, θα πρέπει να σας χρεώσω με ένα ποσό για τη διαδικασία.
Κλείνοντας, σας εύχομαι ένα ευτυχισμένο και λιγότερο κερδοφόρο νέο έτος.
Κάθε
χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι
το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα.
Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γιʼαυτό.
Κάθε
χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το
οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γιʼ αυτό.
Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι
υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε
χρόνο.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών.
Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου.
Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απʼ όλες, μια πανδημία!!!
Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών.
Και
βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων
παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το
χρόνο.
Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.
Μισό εκατομμύριο έναντι 25.
Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίπη των πουλερικών;
Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κόκορας», ένας κόκορας με μεγάλο λειρί.
Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflu της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.
Ακόμα
και αν το Tamiflu έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική
Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού
της.
Με την γρίπη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες
φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά,
κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια.
Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά.
Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίπης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γιʼαυτό.
Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantanamo.
Μόνο για τη γρίπη των χοίρων.
Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»;
Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche. ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γιʼ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflu.
- Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflu;
- Λοιπόν, είναι 50 δολάρια το κουτί.
- 50 δολάρια το κουτί με τις κάψουλες;
- Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.
- Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγάλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.
Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflu. Ο
κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία
προσωπικότητα της πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του
George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ.
Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τρίβουν τα χέρια
τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν
εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflu. Η πραγματική πανδημία είναι η
απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.
Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα.
Αλλά
αν η γρίπη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απʼ ό,τι λένε τα μέσα
ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ
αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της
δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα
για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της
Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμάκων σε όλες τις χώρες
και ειδικά στις πιο φτωχές. Aλλα δεν θα το κανει.. ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ
ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΜΒΟΛΙΟ, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ
ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ «ΠΑΝΔΗΜΙΑ».
Αρχικά βάζουμε τα μακαρόνια σε καλά αλατισμένο και βρασμένο νερό και τα μαγειρεύουμε για 10λεπτά. Βράζουμε τις γαρίδες σε μία κατσαρόλα που έχουμε βάλει νερό και ένα λεμόνι κομμένο σε φέτες για 5 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν.Ξεπλένω τις γαρίδες και αφαιρώ το κέλυφος τους χωρίς να βγάλω το κεφάλι.Σε μία κατσαρόλα τσιγαρίζω για λίγο το σκόρδο με τα κρεμμύδια και τις πιπεριές, όλα ψιλοκομμένα και προσθέτω τις γαρίδες μας. Έπειτα προσθέτω το ούζο και αφήνω για 3 λεπτά να πάρουν τα υλικά το άρωμά του και στο τέλος προσθέτω τις ντομάτες που έχω στήψει, την κέτσαπ και τον πολτό.Ανακατεύω καλά και βάζω και το αλατοπίπερο και το τσίλι και αφήνω να δέσει η σάλτσα για περίπου 10λεπτά.Σερβίρω τα μακαρόνια και τη σάλτσα με τις γαρίδες και προσθέτω από πάνω ψιλοκομμένο μαιντανό.Έτοιμο για σερβίρισμα!!
Θα αναρωτιέστε όλο αυτό το καιρό που ήμουν και γιατί είχα εξαφανιστεί από το space.Μην νομίζετε όμως ότι σας είχα ξεχάσει!
Το θέμα ήταν η πτυχιακή μου που ακόμα μου έχει μείνει κάτι λίγο...Επίσης,είχα την εξεταστική και μόλις τελειώσα έψαχνα για δουλειά και πολλά άλλα πράγματα!Το πόσα βιογραφικά έστειλα δεν περιγράφεται...Δύσκολος καιρός για να εργαστείς!!!!
Ευτυχώς όμως που με ειδοποιήσαν από εκεί που δεν το περίμενα....με σύμβαση βέβαια!
Και μιας που εργάζομαι άκουσα κάτι που δεν το είχα ξανακούσει και αποφάσισα να σας το πω....
Κύηση στο έντερο....!!!!....!!!!!....!!!!!.....!!!!.....????
Και όμως έγινε.....
Η κοπέλα είχε μία φλεγμονή στο έντερο της με αποτέλεσμα να υπάρχει ‘’δρόμος’’ και να μπει το ωάριο στο έντερο.
Πώς το κατάλαβε....πόναγε το έντερό της!
Αυτό το πράγμα πρώτη φορά το άκουσα στη ζωή μου και πραγματικά ακόμα που το γράφω τώρα δεν μπορώ να το πιστέψω....
Φυσικά,έγινε αφαίρεση του εμβρύου γιατί κινδύνευε η γυναίκα!
Στις 6 Αυγούστου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την ανάμνηση της Θείας Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού. Η Μεταμόρφωση έλαβε χώρα σε όρος υψηλόν κατά τους τρεις συνοπτικούς Ευαγγελιστές ( Ματθαίο, Μάρκο και Λουκά ) και σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση στο όρος Θαβώρ, που στα εβραϊκά σημαίνει έλευση φωτός. Έγινε, κατά τους περισσότερους Πατέρες, 40 ημέρες περίπου προ της Σταυρώσεως, δηλαδή κατά τον μήνα Φεβρουάριο δεδομένου ότι η Σταύρωση έγινε 14 Νισάν ( Μαρτίου ) Αλλά επειδή ο εορτασμός της εορτής θα συνέπιπτε μέσα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι πένθιμη περίοδος, για αυτό μεταφέρθηκε στις 6 Αυγούστου που απέχει, από τις 14 Σεπτεμβρίου που γιορτάζεται η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και λογαριάζεται σαν μεγάλη Παρασκευή, σαράντα ημέρες. Η γιορτή καθιερώθηκε επίσημα να γιορτάζεται κατά τις αρχές του εβδόμου αιώνος σε αντικατάσταση της εβραϊκής γιορτής του εξιλασμού.
Το ιστορικό έχει ως εξής: Ο Κύριος σαράντα ημέρες περίπου πριν της Σταυρώσεως, παρέλαβε τρεις από τους Μαθητές του, τον Πέτρο για τη μεγάλη πίστη και αγάπη που είχε προς τον Χριστό, τον Ιωάννη επειδή τον αγαπούσε ιδιαίτερα ο Κύριος, για την αγνότητα και την ολόψυχη προς Αυτόν αφοσίωσή Του και τον Ιάκωβο επειδή αυτός έχυσε πρώτος το αίμά του για την αγάπη του Χριστού και τους ανέβασε στο όρος Θαβώρ. Δεν πήρε όλους τους μαθητές, γιατί θα αναγκαζόνταν να πάρει και τον Ιούδα, που λόγω της κακής του προαιρέσεως ήταν ανάξιος να δει τη Μεταμόρφωση. Εκεί στο όρος Θαβώρ ξαφνικά, ενώ προσευχόνταν ο Κύριος, έλαμψε το πρόσωπό Του, υπέρ τον ήλιο και τα ρούχα Του έγιναν λευκά σαν το φως. Ταυτόχρονα εμφανίστηκαν, ο Προφήτης Μωϋσής σαν εκπρόσωπος του νόμου της Παλαιάς Διαθήκης και των νεκρών και ο Προφήτης Ηλίας σαν εκπρόσωπος των προφητών και των ζωντανών ( όπως είναι γνωστό ο Προφήτης Ηλίας αναλήφθηκε ζωντανός στους ουρανούς με πύρινο άρμα ) συνομιλούντες μαζί Του για τις προφητείες που αναφέρονταν στο σωτήριο Πάθος Του. Αυτό έγινε για να δείξει στους μαθητές πως είναι ο Κύριος του νόμου και των προφητών, ζώντων και νεκρών. Ο Πέτρος από την ταραχή του μη γνωρίζοντας τι έλεγε, επειδή φοβόνταν μήπως ο Ιησούς, αν ξαναγύριζε στα Ιεροσόλυμα, θα τον σκότωναν οι Ιουδαίοι, είπε στον Κύριο ότι καλό θα ήταν να μείνουν στο όρος Θαβώρ και να φτιάξουν τρεις σκηνές Ενώ ακόμα μιλούσε ο Πέτρος, εμφανίστηκε ένα φωτεινό σύννεφο και η φωνή του Ουρανίου Πατρός μέσα από αυτό, βεβαίωνε πως ο Χριστός είναι ο Υιός Του ο αγαπητός, στον οποίο αναπαύεται όλη η Πατρική εύνοια Του και εμείς οι άνθρωποι, σε αυτόν πρέπει να υπακούμε και να εφαρμόζουμε τις σωτήριες εντολές Του. Αυτή η Θεϊκή φωνή συγκλόνισε τους μαθητές που έπεσαν με το πρόσωπο κάτω στη γη, από τον τρόμο τους. Αλλά ο Κύριος γεμάτος φιλανθρωπία δεν αφήνει άλλο τους μαθητές Του, μέσα στην αγωνία και τον φόβο και αφού τους άγγιξε τους είπε να σηκωθούν και να μην φοβούνται, γιατί θα είναι μαζί τους, μέχρι το Θείο Πάθος Του, όπως και πρώτα δηλαδή με το ταπεινό σχήμα ενός απλού ανθρώπου, γιατί ο Κύριος ήταν «άνθρωπος το φαινόμενον αλλά Θεός το κρυπτόμενον»
Ακόμη τους είπε να μην πουν σε κανένα το θείο αυτό γεγονός που έζησαν, μέχρι να αναστηθεί εκ νεκρώ. Γιατί όμως ο Κύριος διάλεξε, αυτή την χρονική στιγμή, δηλαδή λίγο πριν από τα Άγια Πάθη Του για να δείξει στους Μαθητές Του, μία αμυδρή ακτίνα της Θείας μεγαλειότητος και δόξης Του; Την απάντηση δίνει πολύ εύστοχα το κοντάκιο της εορτής: «Επί του όρους μετεμορφώθης Χριστέ ο Θεός» μπροστά στους μαθητές σου «ίνα όταν σε ίδωσι σταυρούμενον, το μεν πάθος νοήσωσιν εκούσιον, τω δε κόσμω κηρύξωσιν ότι σύ υπάρχεις αληθώς, του πατρός το απαύγασμα». Δηλαδή όταν σε δουν οι μαθητές επάνω στο Σταυρό, γυμνό και καταματωμένο με τον ακάνθινο στέφανο να υποφέρεις και να πεθαίνεις για τη σωτηρία του κόσμου, να μη δειλιάσουν, αλλά να καταλάβουν πως το Πάθος Σου το υπέμεινες επειδή το ήθελες, εκούσια και όχι από αδυναμία, αφού είσαι ο παντοδύναμος Υιός του Θεού που γεμάτος αγάπη για το ξεπεσμένο πλάσμα Σου κατέβηκες στη γη, για να μας ελευθερώσεις από τα δεσμά της αμαρτίας. Έτσι όταν σε δουν, μετά την Ανάσταση ένδοξο Νικητή του θανάτου, να κηρύξουν σε όλο τον κόσμο ότι Εσύ είσαι ο ομοούσιος Υιός του Θεού, ο Σωτήρας της ανθρωπότητας. Αυτός ήταν ο σκοπός που έγινε η Μεταμόρφωση. Εδώ πρέπει να πούμε, ότι η λαμπρή ακτινοβολία του Θείου ακτίστου φωτός, που παρουσίασε το σώμα του Κυρίου κατά την Μεταμόσφωση και είδαν οι Απόστολοι, αφού διανοίχτηκαν με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος τα ψυχικά μάτια τους, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Θεολογία είναι η άκτιστη Ενέργεια του Θεού και όχι η επίσης άκτιστη Ουσία του Θεού, που για όλα τα κτίσματα, ακόμα και τους Αγίους Αγγέλους είναι παντελώς ακατάλυπτη και αόρατη. Η Θεία αυτή Ενέργεια του Θεού, είναι που χαριτώνει και αγιάζει την ανθρώπινη φύση και μπορούμε να τη δούμε με τους πνευματικούς οφθαλμούς μας. Φυσικά για να φτάσουμε σε αυτό το ύψος της Θεώσεως, πρέπει να κάνουμε σκληρό αγώνα για την κάθαρση της ψυχής μας από τα αμαρτωλά πάθη αφού «οι καθαροί τη καρδία, τον Θεόν όψονται» ( Ματθ. ε΄ 8 ). Αυτό εξάλλου συμβολίζει και η ανάβαση στο όρος Θαβώρ που έκαναν οι μαθητές για να δουν τη Θεία δόξα του Ιησού.
Εμείς αν τηρήσουμε τις εντολές Του, με τη Βοήθεια της Θείας Χάριτος και του προσωπικού μας αγώνα, θα μπορέσουμε αν όχι στη διάρκεια αυτής της πρόσκαιρης ζωής, αλλά οπωσδήποτε στην άλλη, άφθαρτη και αιώνια ζωή, που δε θα βλέπουμε τον Θεό «δι εσόπτρου εν αινίγματι» ( Α΄ Κορ. ιγ΄ 12 ) δηλαδή σαν μέσα από μεταλλικό καθρέπτη θαμπά και ατελή ώστε να μας μένουν πολλά αινίγματα, που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, αλλά «πρόσωπον προς πρόσωπον» ( Α΄ Κορ. ιγ΄ 12 ) και «καθώς έστι» ( Α΄ Ιωαν. γ΄ 2 ). Αυτό βέβαια θα γίνει αφού θα έχουμε απαλλαγεί από το φθαρτό περικάλυμμα της σαρκός, που θα έχει αποπνευματισθεί ώστε να μπορεί εύκολα, όσο φυσικά αντέχει η πεπερασμένη φύση μας, να βλέπει το Θείο μεγαλείο και να μυήται στη γνώση του άπειρου και υπερτέλειου Θεού.
Το άρθρο είναι του Γεωργίου Ραυτόπουλου Θεολόγου και είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Μεσολογγίτικα Χρονικά»
Τα
πραγματα που παραβλεπουμε σαν απλα και συνηθισμενα και που τα παιρνουμε
για δεδομενα, ειναι πραγματικα τοσο εκπληκτικα και αξια θαυμασμου. Τα πιο πολυτιμα πραγματα στην ζωη δεν μπορεις να τα χτισεις με το χερι, ουτε να τα αγορασεις
Η Ντάνη πήγε στο σπίτι μιας φίλης της και έμεινε περισσότερο από ότι σχεδίαζε. Έτσι θα επέστρεφε αργά στο σπίτι μόνη και με τα πόδια. Δε φοβάτανε γιατί ήταν μια μικρή κοινότητα και έμενε λίγα τετράγωνα παρακάτω. Καθώς περπατούσε στην διάβαση ποδηλάτων η Ντάνη ζήτησε από το Θεό να την κρατήσει ασφαλή από το τυχόν κακό και κίνδυνο. Όταν έφτασε στο στενό δρομάκι, που ήταν πολύ κοντά στο σπίτι της, αποφάσισε να το διασχύσει. Όμως, στο μέσο της διαδρομής, αντιλήφθηκε έναν άντρα να στέκεται στο τέρμα λες και τηνπερίμενε. Ανησύχησε
προς στιγμή και άρχισε να προσεύχεται, ζητώντας προστασία από το Θεό.
Αμέσως τότε ένα χαλαρό αίσθημα γαλήνης και ασφάλειας την τύλιξε και
ένιωθε λες και κάποιος περπατούσε μαζί της. Όταν έφτασε στο τέλος του μικρού αυτού δρόμου, πέρασε ακριβώς δίπλα από τον άντρα εκείνον και έφτασε στο σπίτι ασφαλής. Την
επόμενη μέρα, διάβασε στην εφημερίδα ότι ένα νεαρό κορίτσι έπεσε θύμα
βιασμού στο ίδιο ακριβώς δρομάκι, μόλις 20 λεπτά μετά από τη στιγμή που
έφυγε. Συγκλονισμένη από την τραγωδία και το γεγονός ότι μπορούσε να
ήταν η ίδια σε αυτή τη κακή στιγμή, άρχισε να κλαίει ευχαριστώντας
συνάμα τον Κύριο για την ασφάλεια που της παρέσχε. Κατόπιν για να βοηθήσει αυτή τη νεαρή κοπέλα αποφάσισε να πάει στην αστυνομία. Ένιωθε πως μπορούσε να αναγνωρίσει τον άντρα αυτόν και έτσι τους είπε την ιστορία. Ο αστυνόμος την ρώτησε αν ήταν πρόθυμη να κοιτάξει στον κατάλογο και να δει αν μπορούσε να αναγνωρίσει τον άνδρα. Εκείνη συμφώνησε και σε λίγο προσδιόρισε τον άντρα που είχε δει στο δρομάκι την προηγούμενη νύχτα. Τελικά με τη βοήθειά της, βρέθηκε ο υπαίτιος εκείνος άντρας ο οποίος και παραδέχτηκε τη πράξη του. Ο αστυνόμος τότε ευχαρίστησε την Ντάνη για την γενναιότητά της και την ρώτησε αν μπορούσε να κάνει κάτι γι’ αυτήν. Τότε αυτή ζήτησε σαν χάρη να ρωτήσουν τον άντρα ένα πράγμα. Η Ντάνη ήτανε περίεργη να μάθει γιατί δεν είχε επιτεθεί πρώτα στην ίδια. Όταν τον ρώτησε ο αστυνομικός, αυτός απάντησε: “Επειδή δεν ήταν μόνη,είχε δύο ψηλούς άντρες που περπατούσανε πλάι της”. Εσείς το πιστεύετε ή όχι, αυτό το περιστατικό; Αν αμφιβάλλετε δεν θα είστε μόνοι. Αν το πιστεύετε θα είστε από τους ανθρώπους που πραγματικά βοηθιούνται από το Θεό.
Outils 
!
